Lees
ook 'Van Cierk tot Miene', de geschiedenis van de Oostendse
Vismijn ... (pdf-document)
In
de jaren twintig was de oude Oostendse ‘vismijn’,
te klein geworden en voldeed anderzijds niet meer aan
de hygiënische eisen. Het stadsbestuur besloot
dan om voor de nieuwe vismijn een plaats te zoeken op
de oostelijke havenoever. Meteen werden plannen gesmeed
voor een nieuw visserijdok, bijbehorende vismijnhallen
en plaats voor de vele scheepswerven. In de periode
1922-1934 werd het visserijdok gegraven en ontstond
een nieuwe vissershaven.”
Met
uitzondering van het bestuursgebouw (zie foto) dateert
het gebouwencomplex met o.m. vis-, vroegere haring-
en sprotmijn en pakhuizen van 1949-1951 en kadert het
in de wederopbouw van de Stedelijke Vismijn na de vernietiging
van de installaties tijdens de Tweede Wereldoorlog.
|
Kantine
v/d vismijn met bovenaan de MRCC
v/d kustwacht.
|
Parallel
en in elkaars verlengde gelegen gebouwen: pakhuizen nrs. 100-137
aan Vismijnlaan met erachter de voormalige haringmijn aan de
Eduard Anseelekaai, vismijn met hoofdtoegangen aan het Sprotplein
met voormalige sprotmijn, spoorwegkade - nu in onbruik - met
betonnen luifel links van de vismijn, en alleenstaand oorspronkelijk
bestuursgebouw aan Kantinestraat nrs. 1-3.
Voormalig
bestuursgebouw, nu kantine, Stedelijke Openbare Bibliotheek
voor de vissers en werkplaats van onderhoudspersoneel. Onderkelderd
rechthoekig gebouw met ca. elf op twintig traveeën en twee
bouwlagen onder platdak voorzien van hoger centraal gedeelte,
vlg. gevelstenen naar ontwerp van architect J. Minnaart (Gent)
van 1930 en uitgevoerd door ingenieur-architect M. Delens (Gent).
Bakstenen lijstgevels met natuurstenen plint; brede pui- en
kroonlijst geaccentueerd door witte simili. Art-deco-inslag
cf. bekroning oplopende hoekpilasters, hoofddeuromlijstingen
met afgeschuinde hoeken en strekse metselverbanden van donkere
baksteen. Traphal: drie bronzen huldeplaketten gesigneerd en
gedateerd "TH. SOUDEYNS '34" met vermelding "BRONSGIETERIJ
VINDEVOGEL ZWIJNAERDE" en resp. voorzien van profiel minister
Eduard Anseele, burgemeester Eduard Moreaux en oud-minister
Hendrik Baels, alle drie betrokken bij de modernisering van
de Oostendse haven.
|
|
Vismijn.
Complex
bestaande uit twee rijen pakhuizen met twee verdiepingen,
van elkaar gescheiden door centrale, overdekte rijweg;
aanpalende nieuwe veilinghal met luifel aan Visserijdok.
Vlg. gevelsteen gebouwd in 1934, vernield door oorlogsgeweld
tussen 1940-1945, herbouwd in 1949-1951 naar ontwerp van
ingenieurarchitect A. Isaäcson door N.V. Setra onder
burgemeester H. Serruys en L. Van Rysselberghe, hoofdingenieur-directeur
Bruggen en Wegen; vlg. eerste steen van 17 januari 1991
is de nieuwe veilinghal naar ontwerp van N.V. Belcoplan.
Beton- en baksteenconstructie onder platdak hoger opgetrokken
(verlichting!) boven de open betonspant van de rijweg.
Natuurstenen plint. Geaccentueerde, brede poorttravee
met geblokte pilasters en hoge borstwering waarin reliëf
met viskaaitaferelen naar ontwerp van A. Michiels (Oostende);
poortopening rechts verkleind naar aanleiding van de hier
nu aansluitende nieuwe veilinghal.
Aan Schutsluisplein, soortgelijke poort waarboven stadswapen
Oostende.
Pakhuizen NR. 100-137 in aansluitende bouwtrant.
Voormalige
sprotmijn, Eurohal vanaf 1971 en een tijdlang in gebruik
als douanekantoor in het kader van het controversiële
Europese visserijbeleid. Rond gebouwtje van gele baksteen
onder koperen koepel. Aanleunend klein monument "Eurovis"
met opschrift "OOSTENDE EUROVISSERSHAVEN 1971".
Voormalige haringmijn: lange betonloods met luifel aan
kaaizijde. |
Bronnen
: HOSTYN N., Monumenten, beelden & gedenkplaten te Oostende
XXXII: huldeplaketten aan minister Anseele, aan burgemeester
Moreaux en aan minister Baels in het bestuursgebouw van de haven,
in De Plate, 1986, p. 10.
VANCRAEYNEST R., Nieuwe vismijn 50 jaar, in Jaarboek Ter Cuere
1984, p. 135-150.
Meer
info op http://www.vismijnoostende.be
en http://www.vioe.be.
|
